Do Aleksandry - Daniel

Do Alek­san­dry Ma ślicz­na Alek­san­dro, gdy­bym świat miał w mo­cy,  Krwa­wy uraz na ser­cu no­sząc we dnie, w no­cy,  Dał­bym ci go w za­kła­dzie, ser­ce oku­pu­jąc,  Lecz, nędz­nik, roz­gnie­wa­ne nie­bo na się czu­jąc,  I to, co mam, na oł­tarz twój nio­sę z ocho­tą:  Krew swo­ję, zdro­wie,

Poezje wybrane - Daniel

Biblioteka Poetów jest serią tomików zawierających najcelniejsze utwory wybitnych poetów polskich i obcych. Biblioteka Poetów zapoznaje czytelnika z twórczością poetów reprezentujących różne szkoły, kierunki i style, jakie składają się na bogatą panoramę poezji dawnej i współczesnej.

Wybór poezji - Daniel

Marność - Daniel Naborowski

Mar­ność Świat hoł­du­je mar­no­ści  I wszyt­kie ziem­skie wło­ści;  To na wie­ki nie mi­nie,  Że mar­na mar­ność sły­nie.  Mi­łuj­my i żar­tuj­my,  Żar­tuj­my i mi­łuj­my,  Lecz po­boż­nie, uczci­wie,  A co czy­ste wła­ści­wie.  Nad wszyt­ko bać się Bo­ga --  Tak frasz­ką śmierć i trwo­ga.   

Marność sławy - Daniel

Mar­ność sła­wy Świat ob­łud­ny, tu wi­dząc miesz­kań­ca swo­je­go,  We dnie i w no­cy pil­nie my­śli ko­ło te­go,  Ja­ko­by go mógł na­kryć zdrad­ny­mi sie­cia­mi;  Cza­sem go po­nęt­ny­mi łu­dzi roz­ko­sza­mi,  Cza­sem też stra­chem kar­mi, wnet zaś po­chle­bu­je,  A żółć z mio­dem zmie­sza­ną

Na oczy królewny angielskiej,

Na oczy kró­lew­ny an­giel­skiej, któ­ra by­ła za Fry­de­ry­kiem, falc­gra­fem reń­skim, ob­ra­nym kró­lem cze­skim Twe oczy, skąd Ku­pi­do na wsze ziem­skie kra­je,  Có­ro moż­ne­go kró­la, har­de pra­wa da­je,  Nie oczy, lecz po­chod­nie dwie nie­li­to­ści­we,  Któ­re pa­lą na po­piół ser­ca

O Karmanowskim do księcia

O Kar­ma­now­skim do księ­cia Ra­dzi­wił­ła Pa­nie mój, masz Ba­chu­sów ma­lo­wa­nych si­ła,  Lecz ich nie tak ma­lar­ska rę­ka wy­ra­zi­ła,  Jak wczo­ra Kar­ma­now­ski, na co oczy two­je  Pa­trza­ły, gdy on no­we wy­naj­do­wał stro­je.  Pił wprzód, a pił tak męż­nie, że był go­dzien owej,  Pod

Poezje - Daniel Naborowski